Evet, aynen, bende Ferit’in ne taş kesilmesinden nede gerçekten kendini salıp ağlayamamasına yargılamadım. Nihayetinde acı çekmenin “doğrusu” yoktur diye düşünüyorum. Bende açıkcası o konuda tam Ferit gibiyim, kendimi toparlarım, soğukkanlı kalıp ağlamam…bana çok yakın ve gerçekçiydi tavrı… genelde çok zor ağlarım mesela. O yüzden bi oyuncu beni etkiliyorsa, bu çok nadir bende. Gerçi İçerde’de hele çok duygulandım hatta ağladım dizi izlerken :D, oda kardeş-öksüz sokak çocuğu etkiside vardı. Bulut’da yetim kalınca etkiledi tabi. Deniz hem çok çocuksa, toy birde bana bir insanı sadece kendine iyi geldiği için yanında istenilmesi aşırı bencil geldiğinden, özellikle bu tarz erkekler bana çok uzak. Genel karekteri bana göre değil. Eğer Ferit bu bölüm derinleşmeseydi bende; hiç birisi, sorry.not sorry diyecektim vallahi.:D Nasıl maçolara katlanamıyorsam, Ferit ilk bölümde deki gibi kalsaydı sevemezdim bende muhtemelen. Çocukları severimde dizilerde hele yerli dizide ilk defa çok beğenerek izlediğim çocuk oyuncu, Alihan oldu.:)

Merhaba Ferhancım,
Bayılarak okudum yorumunu 🙂
Ben çocuk konusunda çok öyle deli divane bir tip değilim. Her çocuğa bayılanlardan da değilim ama Alihan Türkdemir cidden çok sevimli ve dediğin gibi çok yetenekli. Diyebilirim ki ilk defa bir çocuk oyuncuyu keyifle izliyorum.
Ben Ferit’in acıyı yaşayışına çok aşinayım galiba ondan yadırgamadım. Ben normalde çabuk duygulanırım gözüm dolar ağlarım. Hatta bölümde Alihan’ın o sahnesinde tutamadım kendimi aktı yaşlar… Ama gel gör ki derin acılar söz konusu oldu mu ben de taş kesilen gruptanım. İstesem de tek damla akmaz gözümden ve dünyayla bağım kopar. Kitlenir kalırım. O yüzden Ferit’in tavrı bana yabancı gelmedi ve yalnızken bile göz yaşı dökememesini çok anladım.
İnsanların acıyı karşılamaları ve yaşamaları farklı elbet birbirinden . Deniz’i de anlıyorum ama darmadağın olan bir erkek bana çok uzak. Duygusallığa evet ama birilerinin toparlamasına muhtaç olmak hayır. Belki de ondan Deniz’i çok sevmeme karşın uzaklaştım.
Ben Ferit gibi toparlayıcı, kontrolü ele alan tipleri seviyorum sanırım. İlk bölümden sonra Ferit’e hiç ısınamam sanıyordum ama karakterin gelişimi çok güzel ayarlanmış. Empati yapar buldum kendimi.
Öykü evet sürprizsiz ama güzel gelişiyor ve senaryo dilini de çok sevdim. İlerledikçe çok daha güzel detaylar göreceğiz gibi.
Yorum için çok teşekkürler. Kendine çok iyi bak. Sevgiler