Çok net söyleyeyim o zaman:)))) Can konusunda hiç objektif değilim bir kere… Diğer konularda da yüzde yüz objektifim diyemem. Sevmediklerime tahammül edip anlamaya ve hakkını teslim etmeye de çalışırım ama sevdiklerim konusunda hep abartmaya meyilliyimdir 🙂

Söylediklerimden tek bir cümleyi alıyor ve genele yayıyorsunuz. Benim söylemek istediğim ben Özge ya da bir başkası için “Yakışmıyor, çok kötü vs…” demeyeceğim. Olay tamamen benimle ilgili:))))) Açıkçası ben sizin değerlendirmelerinizi “size ait” oldukları için değerli görüyorum ama onlar “size ait” ben öyle düşünmüyorum. Sizden de ricam, beni bu bağlamda değerlendirmeniz. Gerekli cevapları alamamaktan kastınız düşündüklerinizi onaylamamsa bunu yapamam özür dilerim çünkü farklı düşünüyorum. :))))
İltifat için çok teşekkür ederim. Yazılarınız buraya zenginlik katıyor, yeni yorumlarda görüşmek dileğiyle…

Felsefeniz son derece mantıklı ama atladığınız çok önemli bir argüman var bence: O oyuncuları başarısız veya kötü bulan sizsiniz oysa onların da hayranları ve sevenleri var. Sizi bilemem ama ben kendi adıma yargıçlık görevi üstlenmek istemiyorum.
Beğeni dediğimiz şey daima subjektif. Bunu anlatmaya çalışıyorum. Siz ya da ben birini beğeniyoruz, birini yetenekli ya da yeteneksiz diye adlandırıyoruz ama bu “bize göre”… Oyunculuk kriterleri vs… diyorsunuz ancak bu kriterleri de değerlendirirken subjektif ölçütler kullanıyoruz. Yapılan iş, somut sonucu olan bir iş değil. Bir doktora yaptığı işin sonucuna göre başarılı ya da başarısız diyebilirsiniz ancak bir sanatçıya (sadece oyuncu değil kastım, yazar, ressam, müzisyen vs…) bunu söyleyemem ben. “Ama onlar başarılı oyuncunun hakkını gasp ediyor” çıkarımını da doğru bulmuyorum zira “başarı” başlı başına subjektif bir kavram. Kime göre, neye göre başarılı? Sizin çok başarılı diye nitelediğiniz biri benim için ya da bir başkası için hiç ekranda beyaz perdede olmaması gereken biri belki. Bunun hakemliğini ben kendi adıma yapamam. Siz yapmak istiyorsanız elbette ki engel olamam. Yazdığınızı yayımlarım ama o kadar…
Kendinize çok iyi bakın, sevgiler…

Yeniden merhaba,
Ben isimler üzerinde konuşmak istemiyorum. O yüzden de genelde kalmayı tercih edeceğim izninizle… İyi oyuncu kriterlerini elbette biliyorum. Sinerji dediğiniz şeye de inanıyorum gel gör ki o dediğiniz kriterleri saptayan da sinerji. Sizin çok iyi bulduğunuz bir duruş benim için vasat, benim harika dediğim bir mimik sizce sıradan olabilir. Kast ettiğim tam da bu. Ortak oyuncuları beğenmeyişimizin altında büyük oranda bu yatmıyor mu? Sizin “muhteşem partner” dediğiniz çiftlerin neredeyse tamamı bende aynı duyguyu uyandırmıyor mesela. Benim oyunculuğuna âşık olduğum bir isim de sizde benzer duygu uyandırabilir. Ben bunu tartışmaktan yana değilim. Kendi adıma elbette.
Benim hem burada hem ranini tv de bütün yazılarım altında aynı mantık yattı bugüne dek. İyiyi söylerim, kötünün altını çizmem çünkü bunun kırıcı olabileceğine inanıyorum. Bu tamamen benim tercihim, bir başkası aksinin doğru olduğunu da savunabilir. Kişisel ilişkilerimde çok daha sert olabilirim ama oyuncunun verdiği emeği konu ediyorsam o emeğin hatrına (başarılı olamasa da) “çok kötü” demeyi sevmiyorum. En fazla ” Oyunculuğu gözüme battı” ya da “Benim tercihim olmaz” deyip geçmeyi seçiyorum.
İş öyküye geldiğinde aksayan yanları söylerim ama orada da eğer bence iler tutar tarafı yoksa o zaman konuşmamayı yeğlerim. Ben kendi adıma bunun “yapıcı eleştiri” olduğuna inanıyorum.
Bir diğer nokta da bir şekilde (ben beğensem de beğenmesem de o iş için seçilmiş, işini yapan biri var karşımda ben beğenmiyorum diye bunun değişeceği de yok o zaman onunla ilgili konuşmayı zaman kaybı olarak görüyorum. Eğer beni çok rahatsız ediyorsa kendi seçimimi değiştiriyorum.
Yakın çevremden ve kendimden çok iyi bildiğim bir diğer şey de özellikle bu işi yapanlarda “olmadı, kötü” ifadelerinin kendilerini sorgulamaya yol açmadığı, aksine karşı tarafın beğenisini sorguluyorlar:) Ancak öneriyle ortaya koyduğunuzda üzerinde durup düşünüyor. Benim yapmaya çalıştığım da bu, yapıp yapamadığım tartışılır. 🙂
Sevgiler…

Merhabalar,
Hemen bir yanlış anlamayı düzelterek başlayayım. Sanırım buna benim yazdıklarımın çok açık olmaması sebep oldu. “Can Yaman fanı olarak partnerlerini önemsemiyor olabilirsiniz” demişsiniz ancak öncelikle ben Can Yaman “fan”ı değilim. Bu tanımlamayı kullanmayı sevmiyorum açıkçası. Can Yaman’ı oyunculuğu nedeniyle çok takdir ediyor ve çok destekliyorum ancak günlük dildeki “fan” ifadesine dayanarak bu anlamda bir fan değilim ve açıkçası o sözü de çok sevmiyorum:) İkinci konu da “partner” meselesi.Partnerleri elbette önemsiyorum ama iki nedenle bunu büyütmüyorum: İlki Özge Gürel’le Can’ı yakıştırıyorum ve onların ikili enerjisini seviyorum. İkincisi partner uyumu çok önemlidir ama her şey değildir. Benim odağımdaki isim Can ve ben onun oyunculuğuyla ilgileniyorum. Can’ın çok dikkatli proje seçtiğini çok iyi biliyorum ve benim ölçülerimle de şu ana kadar bu anlamda bir yanlış yapmadı. İnşallah bundan böyle çok daha iyi projelerde çok daha keyifle izlemek nasip olur bana.
Aslında benim izlemeyi sevdiğim tür dram ve aksiyondur ve umarım bir gün bu türlerde de onu yine aynı keyifle izleyeceğim. Benim için öncelik senaryonun iyi olması, tür ondan sonra etkiliyor seçimimi.
Daha önce de yazmıştım, kadın oyuncu tercihlerimiz sizinle çok farklı:)))) Beğeniler ve ölçütler farklı olunca bu da doğal elbette, ortak kriterler ve somut veriler saptamak zor olduğundan da bu konuda beğeninin çok tartışılamayacağına inananlardanım ben:) Kendi adıma izlemeyi sevdiklerim, tahammül edebildiklerim ve hiç katlanamadıklarım var. Son gruptan isimlerin işlerini izlemyorum olup bitiyor :)))
Türkiye’de bu sektörde bir dizinin tutması ya da tutmaması çok fazla parametreye bağlı partner uyumu da bunlardan biri ama yalnızca biri:))) hep dediğim gibi ben Can’ı izlemeyi çok seviyorum. Onun işlerini de ona odaklanıp izlemeyi seviyorum.
Sevdiğimiz oyuncunun eksilerini söyleme konusunda size elbette ki katılıyorum aksi düşünülemez bile ama söylemenin bir biçimi olduğunu yani doğru üsluba dayanması gerektiğini düşünüyorum. Kendi adıma bunu gerektiğinde yaptığıma da inanıyorum. Benim bugüne dek en bayılarak izlediğim (senaryosu nedeniyle) dizi Suskunlar’dı. Oradan bir cümle var ki benim için hep çok önemli olmuştur. “Birini her zaman sev hatta hata yaptığında daha çok sev çünkü “Belki de başka çaresi kalmamıştı.””diyordu ve ben bu söze çok inanıyorum benim sevgi anlayışım “hatalarına rağmen” değil “hatalarıyla” sevmek :)))
Yeni bir yorumda görüşmek üzere. Sevgiler

Yeniden merhaba,
Makyaj konusunda çok katılıyorum size ve bir de ilavem var özellikle Demet’in stylingini çok abartılı buluyorum. Tamam Demet, tarzı olan bir kadın ve bu tür kadınlara gündelik yaşamdan farklı bir çizgi saptıyorlar. Cesur ve Güzel’de Sühan’ın tarzı da farklıydı ama Demet’inki ortamla çoğu kez uyuşmayan ve karakteri farklı göstermekten çok yapaylığını abartan bir çizgide. Hele bu bölüm gözümü çok rahatsız etti. Baştan beri Nazlı’nın fularlarına da takığım ama hadi onu idare ediyordum. Ancak styling yaptığı işten çok memnun ki düzeltem yoluna hiç gidecek gibi değil. Erkek giyiminde de şu yaka iğnesi olarak kullanılan şeyleri sevemedim gitti. İlk birkaç bölüm Ferit’te kullandıklarında hiç hoşlanmamıştım neyse ki kravata döndüler. Umarım Demet için de bir nötrleşmeye giderler.
Bu bölümü ben de çok beğendim hem ritmiyle hem öykünün gelişimiyle çok güzel aktı.
Can için de ne söylesem az… Zaman zaman “Acaba ben çok sevdiğimden objektif olamıyor muyum?” diye düşünüyorum sonra sizlerin yorumları gelince içime su serpiliyor. İlk dizisinde demiştim. Doğru projelerle çok çabuk yükselecek bir isim diye… Şimdi giderek bu piyasanın en iyi isimlerinden biri olma yoluna girdiğini görmek çok mutluluk verici…
Yorum için çok teşekkürler… Kendinize çok iyi bakın. Sevgiler